25 Sep

Iedereen wil chillen met Soufiane Touzani

Met zijn ongebreidelde enthousiasme en liefde voor de bal krijgt Soufiane Touzani iedere vedette voor de camera en inspireert hij miljoenen volgers. Zweetdruppels parelen op mijn voorhoofd en het duizelt in mijn kop. Ik sta op een pleintje ergens in Rotterdam-Zuid en ben letterlijk een speelbal van straatvoetballer Soufiane Touzani. De bal gaat links en rechts langs mij heen en natuurlijk ontkom ik niet aan de ultieme vernedering: de panna. Vaker dan me lief is schiet de bal tussen mijn benen door. Telkens als dat gebeurt, giert Touzani het uit. Het maakt hem niet uit of hij tegenover Manchester City-vedette Kevin de Bruyne of een journalist van Metro staat. „Het gaat om lol hebben”, lacht Touzani, terwijl ik uithijg.   Vertrouwensband Lol hebben is volgens Touzani de reden waarom zijn vlogs op YouTube – die miljoenen kijkers trekken – en zijn tv-programma Tiki Taka Touzani op RTL7 zo’n succes zijn. „Veel van de jongens die ik benader ken ik persoonlijk of via-via. Als ik hen opzoek, weten zij ook dat we gewoon gaan chillen. Ik ben een van de boys. Ze vertrouwen me, ze weten dat ik niet uit ben op kritiek of om te scoren. Het zou bijvoorbeeld heel makkelijk zijn om sommige spelers voor schut te zetten door ze trucs te laten doen die ze niet kunnen. Terwijl we aan het filmen zijn, proberen we altijd wat dingen uit en gebruiken we het beste materiaal. Maar de meeste jongens kunnen wel een balletje trappen hoor. Welke speler mij het meest verbaasde? Jan Vertonghen. Toen hij nog bij Ajax speelde, voetbalde hij vaak in Amsterdam op pleintjes. Die jongen heeft veel goede tricks. En gisteren was ik bij Ruud van Nistelrooij. Die kan gewoon de aka 3000!” Die vertrouwensband zorgt volgens Touzani ook voor een inhoudelijk goed programma. „Voor mijn nieuwe tv-reeks Tiki Taka Touzani was ik op bezoek bij Eljero Elia in Istanbul”, komt hij met een voorbeeld. „Ik vroeg hem naar zijn imago. Als jij dat zou vragen zou hij misschien meteen in een reflex schieten van ‘waarom vraag je dat?’. Die argwaan hebben die jongens bij mij niet, waardoor je mooie, open en eerlijke gesprekken krijgt. En dat ik een beetje goed kan voetballen helpt natuurlijk ook wel, haha.” Cruijff Touzani heeft ‘street credibility’. Of het nu San Siro, Estadio Santiago de Bernabéu, Old Trafford of Camp Nou is, iedere voetbaltempel opent haar poorten voor de balkunstenaar uit Rotterdam-Zuid. En of de spelers nu Eden Hazard, Sergio Ramos, Mario Balotelli of Pierre-Emerick Aubameyang heten, allemaal willen ze graag ‘chillen’ met Touzani. „Bizar eigenlijk hè, als je erover nadenkt?”, lacht hij. „Zo keek Hazard als kleine jongen al mijn filmpjes. Vroeger gebruikte ik weleens een ‘newspaper-effect’ bij mijn video’s. Dan krijg je zo’n afgescheurd randje om je beelden. Hij kon zich dat nog herinneren. En Aubameyang neuriede het deuntje van mijn eerste vlog. Ken je dat? ‘Nah-nah-nah-nah-nah-nah’. Dat is toch sick, haha!” Zelf heeft Touzani ook zijn helden. Zijn grootste is Johan Cruijff. „De ontmoetingen met hem, hadden telkens een diepe impact op mij. Cruijff had altijd oog voor mensen die zich ergens ongemakkelijk voelden. Zo was ik ooit eens op een gala. Ik had een trainingsjackie aan en dacht ‘wat doe ik hier tussen al die bobo’s?’. Cruijff zag dat en zei ‘kom maar bij mij zitten’. Hij had het vermogen om iedereen op zijn gemak te stellen. Hij was groots in zijn gewoonheid. Als je het hebt over atleten die een impact hebben gehad, dan kom ik op Johan Cruijff en Muhammad Ali. Zij overstegen hun sport. Cruijff is meer dan voetbal en Ali is meer dan boksen. Het zijn monumenten die op zichzelf staan.” Lees ook: Cruijff: icoon en trendsetter Positief Cruijff was de man van de simpele basistechniek: een keer raken, op het goede been aanspelen, de bal het werk laten doen, dat soort dingen. Op pakweg een aka 3000 zou je Cruijff nooit hebben kunnen betrappen. „Dat lijkt te botsen hè?”, beaamt Touzani. „Maar weet je wat het mooie was van Cruijff? Hij bracht alles positief, zocht naar overeenkomsten in plaats van verschillen. Ik probeer ook op die manier in het leven te staan en dat over te brengen op mijn volgers. Hij zag dat ik de jeugd bereikte en dat ik ze in beweging bracht. Hij vond dat prachtig. Een mooier compliment kun je toch niet krijgen?”

Slachtoffers Snapking krijgen hun geld terug

Ken je Snapking nog? De vlogger die een oproep deed aan zijn volgers om een 0909-nummer te bellen, dat één euro per minuut kostte. Hij heeft zijn volgers vervolgens lang in de wacht laten zetten, wat veel geld heeft gekost. Gelukkig krijgen alle slachtoffers hun geld terug.  De mensen die hebben gebeld naar het nummer, hoeven niets te doen om het geld terug te kijken, zegt de Autoriteit Consument en Markt (ACM). De toezichthouder dwingt de telefoonmaatschappijen om de schade terug te betalen, in totaal gaat het om ruim 13.000 euro. Lees ook: ‘Snapking wordt al veel langer uitgekotst’ Snapking niets verdiend  Er hebben in totaal 6450 mensen gebeld, waarvan er slechts vijf mensen daadwerkelijk met Snapking konden bellen. Bij drie van deze bellers, duurde het telefoongesprek minder dan één minuut.  Gelukkig werd er snel ingegrepen door het ACM, het 0909-nummer werd snel geblokkeerd en de inkomsten werden bevroren. Snapking heeft daarom niets verdiend aan de belletjes. Er zaten vooral minderjarige bellers tussen.    Lees ook: 'Grote excuses' van vlogger Snapking voor oplichting  

Zo deal je met de vervelendste geluiden in de trein

Wel of geen misofonie, sommige geluiden blijven irritant. Je kunt je er natuurlijk over opwinden, maar wist je dat je hier ook meer mindful mee om kunt gaan? Van smakken tot huilende baby's Reis je regelmatig met het OV, dan kun je vast een aantal geluiden opnoemen die op je zenuwen werken. Denk aan smakken tijdens het eten, snurkende medepassagiers en huilende baby's. Een andere veelgehoorde irritatie is muziek uit oordopjes, maar ook een loopneus kan op den duur mateloos irriteren. Wat te doen? Je kunt natuurlijk in een andere coupé gaan zitten, maar op de lange termijn is dat niet de oplossing; je loopt dan telkens voor deze treinergernissen weg. Dit kun je wel doen: 1 - Het is oké Je ergeren hoort erbij als je mens bent, de vraag is alleen hoe je ermee omgaat. Blijf je je erover opwinden of omarm je de ergernis? Als je je ertegen verzet, wordt het meestal alleen maar erger. Stap 1 is dus erbij stilstaan dat je je ergert en daar niet meteen over oordelen. 2 - Doe je oortjes in Je hebt niet altijd controle op de geluiden die op je afkomen, maar aan sommige knoppen kun je wel zelf draaien. Kies dus een ontspannend geluid uit, doe je oortjes in en sluit je af. Eigenlijk een hele simpele en praktische manier om met je ergernis om te gaan. 3 - Zoek de stilte op Eckhart Tolle, schrijver van het boek ‘De kracht van het nu’, geeft de tip om stilte te zoeken in een geluid. Het klinkt een beetje vaag, totdat je het probeert. Stel dat er een auto voorbij scheurt met piepende remmen. Je hoort het geluid en denkt misschien: ‘Wat een herrie.’ Dan vervaagt het langzaam. De kunst is om te focussen op de stilte die langzaam ontstaat. Bij alle geluiden kun je dit doen; van snurkende mensen tot harde muziek. 4 - Observeer het geluid In plaats van op de stilte te letten, kun je ook inzoomen op het geluid door het extra goed te observeren. Herken je een bepaald ritme? Welke klanken hoor je? Doet het je aan een ander geluid denken? Let ook op je lichaam terwijl je deze oefening doet. Zijn je schouders opgetrokken en adem je hoog of zit je je juist heel ontspannen? 5 - Focus je op iets anders Irritatie slokt bijna alle ruimte in je hoofd op. Het kan daarom ook goed werken om bewust je aandacht op iets anders te richten, zodat je ergernis naar de achtergrond verdwijnt. Focus je bijvoorbeeld op het uitzicht dat je ziet als je uit het raam kijkt, hoe je handen eruit zien of concentreer je op je ademhaling. Lees ook: Survivalgids voor mensen met een ochtendhumeur 6 - Relativeer Ben je onderweg naar een festival? Ga je straks lunchen met een vriendin? Relativeer het moment door jezelf af te vragen hoe belangrijk het later vandaag of morgen is. De kans is groot dat het antwoord ‘helemaal niet’ is. 7 - Zeg er iets van Wil niets helpen? Dan kun je er in bepaalde situaties gewoon iets van zeggen. De andere persoon is zich er misschien helemaal niet bewust en anders heb je je irritatie in elk geval omgezet in iets positiefs, namelijk assertiever worden. Lees ook: Wat niemand je vertelt over mindfulness OVER ZENZOEKERS Wij, Lisa en Shirah, schrijven voor Metro over de 1001 manieren om je meer ontspannen te voelen in het openbaar vervoer met mindfulness, meditatie en yoga. En nee, dat hoeft echt niet zweverig te zijn! Op Zenzoekers.nl kun je onze zoektocht naar meer zen in ons dagelijks leven volgen.  Volgende week maandag staan Lisa & Shirah weer vroeg voor je klaar met meer treinfulness tips!

Aantal verkeersboetes zijn nog altijd enorm

Bel jij nog steeds niet-handsfree in de auto? De kans dat je op de bon geslingerd wordt, is dan aanzienlijk groot. De politie is nu namelijk scherper op bellen tijdens het rijden. In de maanden mei tot en met augustus dit jaar zijn er 26.300 bekeuringen uitgedeeld, tegen 21.000 bekeuringen het jaar daarvoor. Verkeersovertredingen  Maar het aantal boetes voor niet-handsfree bellen is een peulenschil in vergelijking met het totaal aantal gemaakte verkeersovertredingen. In deze vier maanden dit jaar, zijn er in totaal 3,41 miljoen verkeersovertredingen begaan. Dit is ongeveer net zoveel als vorig jaar: toen zijn er 3,39 miljoen verkeersovertredingen geconstateerd. Meerendeel van de boetes komt door te hard rijden - hiervoor zijn 2,92 miljoen(!) boetes uitgedeeld. Lees ook: Meer boetes voor kleine snelheidsovertredingen Buitenlandse kentekens Het aantal verkeersovertredingen dat geconstateerd wordt op een buitenlands kenteken, neemt toe. 12,4% van het totaal aantal opgelegde boetes is verstuurd naar een buitenlands adres. Het gaat om 421.520 boetes dit jaar, ten opzichte van 272.473 boetes vorig jaar. Zo zie je maar: beter letten op verkeersregels, scheelt toch heel wat geld.  Het beste kun je gewoon rustig rijden. Foto: Giphy  

Nederigheid

Het overkomt me eigenlijk nooit, maar laatst gebeurde het toch. Ik moest op een zaterdagmiddag voorlezen uit eigen werk in het dorpje Goor, dicht tegen de Duitse grens aan, en er kwam bijna niemand luisteren. Het is waar ik vooraf altijd bang voor ben. Dat er niemand komt. Een diepgewortelde onzekerheid die elke dichter kan ontwortelen als hij eraan toegeeft. Ik was uitgenodigd als onderdeel van een festival dat over het gehele weekend plaatsvond. Toen ik uit de bus stapte en het adres op mijn telefoon met de realiteit vergeleek, bleek waar ik op moest treden het centrumpje naast de kerk, dat volgens de bordjes in de tuin ook als uitvaartcentrum werd gebruikt. Bij de ingang stond iemand van de organisatie, een grijze dame op leeftijd, al op me te wachten met de geacteerde hoopvolle blik van een winkelier zonder klanten. ‘We hebben niet zo veel kaartjes verkocht, meneer Van der Werf, maar misschien dat we nog wat aan de deur verkopen straks voor u begint’, zei ze. Ze verkocht geen enkel kaartje aan de deur. Er kwamen nog wel twee bejaarden binnenwandelen, maar nadat ze verteld had wat ik ging doen en wie ik was, gingen ze op het terras van de tegenover gelegen kroeg zitten. Het zaaltje was ook het zaaltje dat wel eens gebruikt werd voor condoleances, liet de organisatiedame weten. Ze wees naar fletse gordijnen waarvoor de kist dan werd opgesteld. Kleurloos meubilair, witte muren en vloerbedekking die de warmte van een mortuarium uitstraalt. Op de achterste rij had al één echtpaar plaatsgenomen. ANWB-jassen nog aan. Toen ik al was begonnen met versjes voorlezen, kwam er nog een vrouw in een elektrische rolstoel helemaal vooraan staan. Ik deed of ik voor een volle zaal stond. Met m’n voorbereide grapjes en al. De drie toehoorders en de organisatiedame ontvingen het in stilte. De microfoon piepte. Toen ik na een goed half uur uitgelezen was, klapte de vrouw in de elektrische rolstoel een piepklein applausje en stond het echtpaar op waarbij de man nog ‘nou, leuk hoor’ mompelde. Een les in nederigheid. Wachtende op de bus terug naar het westen wist ik weer dat je nooit moet denken dat je al gewonnen hebt.  

Dit moet je weten op maandagochtend 25 september

Wat moet je weten op maandagochtend 25 september? Metro zet het voor je op een rij. Wat er vannacht gebeurde Nieuwe inreisbeperkingen VS Na Iran, Syrië, Libië, Jemen en Somalië heeft de Amerikaanse regering nog drie landen toegevoegd aan de lijst van naties met een inreisverbod. Ook burgers uit Noord-Korea, Tsjaad en Venezuela lopen straks tegen beperkingen aan wanneer ze de Verenigde Staten binnen proberen te komen. Het huidige inreisverbod verloopt zondag (lokale tijd) en de nieuwe maatregel gaat pas op 18 oktober in. Dat zou moeten voorkomen dat reizigers worden overvallen door de nieuwe maatregel. Donald Trump geeft aan blij te zijn met de uitbreiding: „Amerika veilig maken heeft voor mij de hoogste prioriteit", aldus de Amerikaanse president.   Duitse verkiezingen: CDU grootste, AfD derde Bij de Duitse verkiezingen is het CDU/CSU van bondskanselier Angela Merkel weinig verrassend de grootste partij geworden. De christelijke partij verloor wel 8,5 procentpunt, maar is met 33,0 procent nog altijd verreweg de grootste partij in Duitsland. Het rechts-populistische Alternative für Deutschland (AfD) heeft 12,6 procent van de stemmen behaald en is daarmee de derde partij van Duitsland geworden.De partij mag daardoor voor het eerst plaatsnemen in het Duitse parlement. VS bombarderen IS-kamp in Libië De Verenigde Staten hebben luchtaanvallen uitgevoerd op een kamp de terreurorganisatie Islamtische Staat in Libië. Daarbij zijn zeker 17 mensen om het leven gekomen. Het waren voor zover bekend de eerste Amerikaanse bombardementen in het Noord-Afrikaanse land sinds de inauguratie van president Donald Trump. Man opent vuur op kerkgangers Nashville Een man met een skimasker op heeft zondagavond in een voorstad van Nashville in de Amerikaanse staat Tennessee het vuur geopend op kerkgangers. Daarbij is in ieder geval één vrouw om het leven gekomen. Zes anderen raakten gewond. Het motief van de schutter, volgens de politie een 25-jarige zwarte man, is nog onduidelijk. Wat er verder in het nieuws is Het containerterminal van havenbedrijf APM lag eerder dit jaar door een hack plat. / ANP Veel cybercrime niet gemeld Het aantal mensen dat naar de politie, bank of een andere instantie stapt na de dupe te zijn geworden van cybercriminaliteit is nog verder afgenomen. Vijf jaar geleden deed nog een derde van de mensen melding, nu is dat een kwart. Vorig jaar zijn er naar schatting van het Centraal Bureau voor de Statistiek 2,5 miljoen Nederlanders de dupe geworden van deze vorm van criminaliteit. Onder jongeren ging het daarbij vooral om cyberpesten, bij oudere slachtoffers meer om hacken en fraude. 'Mkb'ers kunnen miljoenen mislopen' Een forse groep mkb'ers dreigt de beloofde compensatie voor hun renteswaps mis te lopen, omdat de gedupeerden hun bedrijven nog niet voor een vergoeding hebben aangemeld. Dat meldt Renteswapschadeclaim. De deadline is eind deze maand. Renteswaps zijn ingewikkelde financiële producten die banken aan duizenden ondernemers hebben verstrekt. Daardoor zijn veel ondernemers in financiële problemen terechtgekomen. Daarom werd vorig jaar een grote compensatieregeling in het leven geroepen. Het is voor de mkb'ers echter niet altijd duidelijk dat je je soms moet aanmelden. Bij swaps die tussentijds zijn afgekocht of aangepast berekent de bank bijvoorbeeld niet automatisch de vergoeding. Het zou ook meespelen dat de banken maar weinig vaart maken met het versturen van compensatievoorstellen aan hun klanten. 'Patiënten gebruiken keuzemogelijkheden zorg nog niet' Veel patiënten gebruiken de keuzemogelijkheden van de zorg nog niet. Mensen volgen een doorverwijzing vaak direct op, zonder zelf op onderzoek uit te gaan naar een beter alternatief. Dat blijkt uit onderzoek van Kantar, het voormalige TNS NIPO, in opdracht van het Zilveren Kruis. Het onderzoek is uitgevoerd onder 1400 mensen. Stef Groenewoud van het UMC Nijmegen verklaart: „Veel patiënten hebben een groot vertrouwen in hun huisarts en leggen daarom bewust de regie bij hem of haar neer. Mijn advies is, gebruik dat vertrouwen om samen het gesprek aan te gaan over de keuzes binnen het zorgtraject." Wat er staat te gebeuren Hoe lang wordt deze vlag nog in Groot-Brittannië gehesen? / EPA Nieuw Brexit-overleg tussen Brussel en Londen De Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk hervatten maandag in Brussel hun onderhandelingen over de Brexit. Dat overleg was een week uitgesteld vanwege de Brexit-toespraak van premier Theresa May in Florence. De EU-hoofdonderhandelaar Michel Barnier noemde de toespraak constructief, maar wil graag meer uitleg bij de woorden van May. Barnier ontvangt daarom Brexitminister David Davis maandag in het hoofdgebouw van de Europese Commissie. De nieuwe ronde duurt vier dagen. Lees ook: Dit moet je weten op vrijdagochtend 22 september Eerste mariniers verhoord over beruchte treinkaping Na de verhoren van dinsdag en donderdag zijn er vandaag opnieuw verhoren over de treinkaping in 1977. Daarbij zouden bij de beëindiging een aantal van de Molukse kapers zijn doodgeschoten, terwijl ze al weerloos en zwaargewond op de grond lagen. De marinier is om de persoonlijke levenssfeer en veiligheid te beschermen alleen zichtbaar voor de rechtbank. De zaak is inmiddels al verjaard, dus de mannen kunnen niet meer vervolgd worden voor hun daden. De nabestaanden zeggen dat het voor hen gaat om waarheidsvinding. Het weer Vandaag is er een mix van wolken en zon. Met name in het oosten van het land moet men rekening houden met bewolking en enkele buien. Qua temperatuur zit het wel helemaal goed: het wordt 17 tot 20 graden.

Vloggers op reis langs krachtige Irakese vrouwen

Fotograaf Iris Dorine Verwijs (31) en journalist Rinke Verkerk (27) gaan een wel heel bijzonder avontuur aan. Het dynamische duo reist namens hulp- en ontwikkelingsorganisatie Dorcas af naar Irak en gaan daar een serie prachtige portretten (ga naar www.portraitsofpower.nl voor alle verhalen) maken van krachtige vrouwen in de regio Dohuk, slechts 30 kilometer verwijderd van een voormalige frontlinie. De komende periode vloggen zij voor Metro over hun speciale Iraakse reis. Ook zo benieuwd? Hier lees je meer over de enthousiaste Iris en Rinke.   Allereerst, wie zijn jullie en wat doen jullie zoal? Rinke: ,,Ik ben Rinke Verkerk, 27 jaar en kom uit Amersfoort. Vanaf mijn 21ste ben ik journalist en schrijf onder andere voor De Volkskrant, Elsevier en Het Parool. Daarnaast ging ik bijvoorbeeld voor het BNNVARA-programma Rambam undercover bij de Scientology kerk. Momenteel werk ik aan een documentaire over de bijzondere Britse priester Andrew White. Ik ben getrouwd.” Iris: ,,Mijn naam is Iris Verwijs, ik ben kort geleden getrouwd, werk als fotograaf en heb een achtergrond in de modewereld. Ik heb een enorme fascinatie voor beeld. Ik houd van mensen en verschillende culturen en probeer daar zo dichtbij te komen als mogelijk. Ik woon nu al een tijdje in Den Haag maar heb daarvoor in Zuid-Afrika gewoond.”      Waarom besloten jullie naar Irak te gaan? Rinke: ,,Hoewel ik in het verleden al vaak in het Midden-Oosten kwam, is Irak wel het heftigste land. Onze accommodatie lijkt een beetje op een soort bordeel, maar ziet er voor de rest prachtig uit hoor, haha. We gaan daar de dorpen in en niet de vluchtelingenkampen, want we willen een eerlijker, echter beeld laten zien. Toch blijft het moeilijk inschatten. Ik vraag me echt af hoe vrouwen daar omgaan met problemen en hun kinderen opvoeden. Het blijft daarnaast een land dat grotendeels verwoest is door terreurgroepen. Alle rijkdom zijn ze kwijtgeraakt.” Iris: ,,Ik denk het levendige familieleven te gaan proeven, heel rijk. Ze hebben in Irak verwacht ik veel meer tijd voor elkaar. De kwaliteit van leven wordt meer bepaald door familiegeluk, net zoals in Afrika. Bang ben ik niet, maar ook niet naïef. Twijfels heb ik niet want heb vertrouwen in ons als team en Dorcas.” Wat denken jullie aan te treffen? Rinke: ,,Ik ben journalist en werk normaal niet voor NGO’s, ik heb eigenlijk alleen maar geschreven over waarom NGO’s niet werken. Bij Dorcas is de klant, in dit geval de mensen die hulp nodig hebben, koning. Zij geloven echt in de kracht van die mensen zelf! Toen ik werd gevraagd of ik naar Irak wilde afreizen om Iraakse power women te laten zien, twijfelde ik niet lang. Ik wil laten zien dat vrouwen in Irak eigenlijk niet zoveel verschillen van ons. We hebben dezelfde gevoelens en voorkeuren: we’re not that different.” Iris: ,,Bij sommige landen kun je je niet indenken over hoe mensen daar leven, Irak is er daar volgens mij eentje van. We willen laten zien hoe de vrouwen daar leven. Door vrouwen over vrouwen, maar mannen mogen natuurlijk ook meekijken!” Hoe reageren je ouders en vrienden? Rinke: ,,Mijn man is absoluut voor. Mijn echtgenoot denkt veel mee en vraagt zich constant af of ik over alles heb nagedacht. Hij helpt me heel goed mee voorbereiden. Net als vele anderen vindt hij het de moeite en het risico waard. Mijn oma is alleen minder enthousiast. Zij vroeg me wat ik daar in hemelsnaam ga doen.” Iris: ,,Het is een soort wijsheid om in het eerste jaar van je huwelijk geen gevaarlijke dingen te ondernemen. Dat is dus niet gelukt zoals je ziet, haha. Het is toch wel een ‘ver- van-mijn-bed-show’, maar dat is juist de reden dat we gaan. Dat snapt iedereen wel.” Wat gaan we zien in de vlogs? Rinke: ,,We gaan echt proberen om te connecten met de vrouwen. Nagellak is hiervoor een mooie manier, dus die gaat mee. Maar we gaan zeker ook inhoudelijke gesprekken voeren. Veel van de de vrouwen daar hebben vier oorlogen meegemaakt, maar daarnaast ook vier kinderen grootgebracht: hoe doe je dat? Ik wil keten met die vrouwen en vooral geen saaie gesprekken voeren.”   Iris: ,,Ontmoetingen met echte mensen, echte verhalen, eerlijke portretten. We willen het Iraakse dagelijks leven op een zo echt mogelijke manier laten zien met een nadruk op de vrouwen, daar gaan we voor. Een tolk zal voor ons alles vertalen van het Arabisch naar Nederlands.”   Hebben jullie eerder gevlogd? Rinke: ,,Bij Rambam heb ik undercover gevlogd, dus eigenlijk wel. Ik vind dat heel erg leuk en een vette manier om verhalen te vertellen. Vloggen is de manier om het voor de jongere generatie te laten zien.” Iris: ,,Ik heb nooit eerder gevlogd, nooit gedacht dat ik het ooit zou gaan doen. Maar nu heb ik een doel voor ogen en dat gaat veel verder dan mijn eigen dagelijks leven laten zien. Ik heb mezelf nog nooit gefilmd, maar tijdens de hele Irak-trip kan je me niet missen.” Hoe gaan jullie de samenwerking aanpakken? Rinke: ,,Iris is bizar goed als fotograaf, ikzelf doe de interviews. Iris loopt dan rustig een uur langs een huis om mooie foto’s te maken. Als je alleen bent is het toch anders. Eerder maakte we al een verhaal over de beste bruidsmodezaak in Tel Aviv, Israël. Daarnaast zijn we een goed team: echt dikke mik.” Iris: ,,We zijn allebei treasure hunters. Ik maak de foto’s en Rinke kan het heel goed verwoorden. Dat helpt mij om het te vertalen in beeld. We hebben ook veel lol samen en delen een soort ultieme nieuwsgierigheid. Het is altijd feest.” Vanaf 25 september zijn de speciale Iraakse vlogs van Iris en Rinke te bewonderen bij Metro.

To the top